STS Alexander von Humboldt

Jednostka ta charakteryzuje się długą i nietypową historią jak na żaglowiec. Został on zbudowany w 1906 jako rezerwowy latarniowiec (jego ówczesna nazwa nie została z pewnością ustalon, prawdopdobnie "Reserve Sonderburg"). Od 1920 do 1945 służył jako latarniowiec w różnych miejscach, głównie na Bałtyku. Od 1945 zajął stałą pozycję u wejścia do Kanału Kilońskiego, otrzymując nazwę "Kiel" po zbombardowanym latarniowcu. W 1957 został staranowany przez szwedzki statek i zatonął, lecz w 1959 został wydobyty i wyremontowany. W 1967 jego zadania przejęła latarnia morska. Był on następnie dalej używany jako rezerwowy latarniowiec, głównie na Morzu Północnym. Po zastąpieniu go przez nowy automatyczny latarniowiec, wycofany ze służby statek (nazwany przejściowo "Confidentia") został w 1986 zakupiony przez niemieckie stowarzyszenie Sail Training Association Germany, propagujące wychowanie morskie młodzieży. Jego portem macierzystym jest Bremerhaven.

W latach 1986-1988 statek został przebudowany na żaglowiec - trzymasztowy bark i 30 maja 1988 został przemianowany na Alexander von Humboldt, na cześć niemieckiego naukowca. Od tej pory jest intensywnie używanym żaglowcem, spotykanym na licznych zlotach żaglowców, regatach i Operacjach Żagiel. W 1992 po raz pierwszy przepłynął Atlantyk. Oprócz ładnej, nietypowej dla zaglowca linii kadłuba, jednostka ta wyróżnia się zielonymi żaglami i kadłubem.

Dane techniczne:

typ: bark
kraj: Niemcy (Weser, Bremen)
rok budowy: 1906
materiał konstrukcyjny: stal
długość: 62,2 m
wysokość max.: 35 m
szerokość: 8,2 m
zanurzenie: 4,9 m
tonaż: 396 BRT
liczba masztów: 3
liczba żagli: 25
powierzchnia żagli: 1010 m2
silnik pomocniczy: MAN, Diesel
załoga: 64

Dodaj artykuł do:

Zdjęcia

Komentarze: 0